माझे सुख

माझे सुख...... रुसले आहे माझ्यावर.

रुसून ते माझ्या, नशिबाच्या डहाळीवर जाऊन बसले,

अबोला धरून..........

मी किती समजवले, तरी समजलेच नाही.

शेवटी न राहून, मी आपले-पणाचा हात पुढे केला,

तर ते भुर्रर्रर्रर्रकन उडून गेले...

माझ्या नशिबाच्या डहाळीचा झुला करुन गेले,

माझे सुख.......

-------------------कवीता -  जयेश मेस्त्रि--------------